Je studies eindigen niet bij het halen van je diploma

Auteur: Wiebren A.A. Tjalma MD, PhD
Functie: Kliniekhoofd afdeling gyneacologie en gynaecologische oncologie en medische coördinator van de Universitaire Multidisciplinaire Borstkliniek Antwerpen

“Komende van het Friese platteland had ik me voorgenomen om na mijn middelbare school geneeskunde te gaan studeren. In Nederland heerste er op dat moment de gewogen loting, wat maakte dat niet iedereen die dat wilde geneeskunde kon gaan studeren. Ik werd uitgeloot. Om me niet te laten tegenhouden door het lot nam ik het lot zelf in handen en ging ik over de grens in Vlaanderen aan de Universiteit Antwerpen geneeskunde studeren. Vlaanderen met zijn Bourgondische levensstijl en zijn arbeidslust was voor een zeventienjarige een grote openbaring. De studies waren initieel heel basisch, maar mondden uiteindelijk uit in een zeer bruikbare opleiding.

“Na het behalen van mijn diploma tot doktor in de geneeskunde ging mijn interesse uit naar de gynaecologie. Het opleidingsnetwerk van de Universiteit Antwerpen heeft een rijke traditie aan onderbuik heelkunde, vaginale chirurgie en kankerbehandeling. Zoals te verwachten werd ik hier geleidelijk aan in meegezogen en werd de basis gelegd voor mijn interesse in de ontwikkeling van kanker. Naast de klinische uitdaging was er ook de opportuniteit om een proefschrift te schijven. Klinisch wetenschappelijk onderzoek verbreedt je horizon en is te beschouwen als een must voor elke arts. Als arts word je geconfronteerd met de beperkingen van je behandelingen. Door onderzoek wil je grenzen verleggen en op zoek gaan naar nieuwere en betere behandelingsstrategieën. Onvermijdelijk voor mij vloeide hieruit de subspecialisatie tot gynaecologische oncologie voort. Na een jaar gewerkte hebben als consultant in het eerste gynaecologisch oncologisch centrum in het Verenigd Koninkrijk, keerde ik terug naar de Universiteit Antwerpen en het Universitair Ziekenhuis Antwerpen. De opleidingsvernieuwing die hier aan de gang was sprak mij zeer aan. De opleiding geneeskunde werd vanaf het begin praktisch. Zaken die mij als student stoorden werden bijgestuurd. Studenten kunnen nu vanaf het eerste jaar de praktijk in gaan en leren onderzoeken op elkaar en op vrijwilligers.

“Werken binnen een Universitair Ziekenhuis en aan de Universiteit maakt dat je in feite drie petten draagt. Je bent niet alleen clinicus pur sang, maar ook wetenschapper en opleider. Als professor word je geprikkeld door je studenten om het beter te doen. Want laten we eerlijk zijn: als de collega in spe het niet goed doet ligt dat toch een beetje aan jezelf als lesgever. Als clinicus word je geconfronteerd met de tekortkomingen of liever de grenzen van het medisch kunnen. Deze grenzen probeer je als wetenschapper te verleggen. Een oncologisch probleem is een samengesteld probleem. Kankerpatiënten moet je daarom met een team van specialisten behandelen. Dit multidisciplinaire vakoverschrijdende karakter van de oncologie maakt dat je op alle niveaus interactie hebt met een continue uitdaging tot gevolg. Je studies eindigen niet bij het halen van je diploma.”